نااميدى حضرت زهرا از تأثيرپذيرى انصار متن : ألا و قَد قُلتُ ماقلتُ على معرفةٍ مِنّي بالخَذلةِ التي خامرتكم . . . و انتَظِروا إنّا مُنتظرون . شرح : يادگار نبوت عليها السلام در اين قسمت از خطبه مىخواهد اعلام فرمايد : حركت و فعاليت من با اين معرفتى كه از ضمير شما دارم و از درون شما با خبرم ، به اميد تأثير و پذيرش از ناحيهء شما نيست ؛ زيرا محبت دنيا و جاه‌طلبى چنان بر شما مستولى شده كه جايى براى تأثير موعظه و اندرز باقى نيست . اما در اثر لبريز شدن هيجان نفس و به درد آمدن روح انسان و كمى تاب و تحمل ، ناچار به سخن آمدم . حال كه اين‌گونه رفتار كرديد ، بگيريد ، اين شما و اين مركب خلافت و آن را دو پشته بار كنيد . اما بدانيد كه از عهدهء سوارى اين مركب بر نخواهيد آمد ؛ چه اين كه سرانجام پشتش مجروح شده و پاهايش شكاف بر خواهد داشت و هرگز شما را به مقصد سعادت نايل نخواهد ساخت . ننگ دايمى همراهتان خواهد بود و آن حد وسط و صراط مستقيم را براى هميشه از دست خواهيد داد . طولى نكشيد كه آنچه صديقهء طاهره عليها السلام پيش بينى فرموده بود در جامعهء اسلامى جوانه زد . در زمان خلافت عمر بن خطاب با ايجاد امتياز طبقاتى ، جراحتى ديگر و عظيم بر پشت اين مركب خلافت وارد شد . عمر بن خطاب در تقسيم بيت المال ، شركت‌كنندگان بدر را بر ديگر رزمندگان ، مهاجران را بر انصار و زن‌هاى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را بر ديگران